Często możesz usłyszeć ode mnie takie zdanie ,,Emocje są od tego aby je czuć” albo ,,aby emocje przestały nas sabotować należy je poczuć, a nie przed nimi uciekać” . ALE JAK? Zapyta ktoś mądry… a ja odpowiem – to prostsze niż myślisz, trzeba ich trochę ,,upuścić” .
Zacznijmy od tego jak rozpoznać, że coś Ci teraz ,,zalega”. Niski poziom energii, rozbiegane myśli i jak patrzysz w lustro to w oczach nie widzisz pełni blasku. Coś jakby odgradzało Cię od pełni szczęścia. I zazwyczaj szukamy na zewnątrz aby to rozwikłać lub to zagłuszyć czyli ,,zadzwonię do koleżanki” ,,muszę więcej zarobić”, ,,wpadnę w wir pracy” ,,napiję się wina aby poczuć się lepiej” i tak historia toczy się tym samym torem. To wszystko jest ucieczka i działa raczej na krótką chwilę lub nawet… wcale, dlatego warto zrobić coś fajniejszego – dać prawdziwą uwagę temu co ,,zalega”.
Jak w praktyce ,,przeżyć emocje”, które nam ciążą, zalegają, zabierają błysk w oku? Dróg jest mnóstwo, natomiast dzisiaj podzielę się z Wami czymś bardzo prostym i dostępnym abolutnie dla każdego, co możesz zaproponować sobie, bliskim lub podopiecznym, których prowadzisz. Może myślisz, że zawsze potrzebna jest skomplikowana praktyka, niesamowite metodologie i eksperci, natomiast w naszych codziennych historiach wystarczy bardzo niewiele – wystarczy Twoja intencja, żeby rozpuścić ten, co jest w Tobie żywe. I może pomyślisz ,,to do czego są eksperci?” . Są najczęściej potrzebni do tego, żeby dać Ci dostęp do tego, czego wydaje Ci się, że nie potrafisz sięgnąć samodzielnie (spoiler alert – jeżeli się tego nauczysz, staniesz się swoim własnym ekspertem). Ale kto powiedział, że dentysta musi sam naprawiać swojego zęba – sięgnięcie po pomoc jest wspaniałe dlatego, że daje PRZESTRZEŃ na emocje, którą ktoś z nami trzyma i wspiera. I czy jest to warsztat, spotkanie online czy seanse 1 na 1 – w każdej z tych okoliczności DAJESZ SOBIE CZAS I PRZESTRZEŃ NA TO CO W TOBIE JEST. I to jest kluczowe… Często w naszym codziennym życiu w biegu i chaosie nie ma tej przestrzeni. Jednak… warto ją sobie zrobić, bo ona jest priorytetem 😉 Naszych cudownych ekspertów Ligth Healing znajdziesz zawsze tutaj, a teraz wróćmy do tego jak w prosty, a nawet zabawny sposób stworzyć tę przestrzeń dla emocji samodzielnie.
Jak przeżyć trudne emocje, jak zrobić przestrzeń na to, co jest w Tobie żywe, jeżeli czujesz, że coś mocno Cię uwiera? Że uśmiech nie taki szeroki, że oczy tak nie błyszczą? Oto jeden przykład, może z Tobą zarezonować, ale może być też inspiracją do czegoś bardzo Twojego.
Otóż ja daję sobie czas w samotności, robię normalne czynności, ale w tle są utwory… Utwory, które wzbudzają moje emocje, takie z mojego życia, które niosą dla mnie ładunek emocjonalny – każdy takie ma 😉 Czy to będzie Beata Kozidrak, Sting czy Beethowen – nie ma to znaczenia, znaczenie ma to, że to jest TWOJE. I najczęściej jest tak, że jeżeli Twoją intencją jest otwarcie się na emocje to ni z tego ni z owego przy krojeniu pomidora pod wpływem słów czy melodii po prostu emocje puszczają. Daję wtedy sobie poczuć zalegający smutek, tęsknotę czy rozczarowanie. Niby przyniosły te emocje piosenki, a jednak… te emocje były we mnie, potrzebowały tylko zachęty by zostać usłyszane 😉 Pamiętam jak słuchałam rozmowy Agnieszki Cegielskiej z Agnieszką Maciąg i ta pierwsza Agnieszka opowiedziała o tym jak na słuchawkach słuchała webinaru robiąc synowi spaghetti. Podczas webinaru była medytacja i nie przerywając gotowania po prostu jej słuchała – bez oczekiwań, a nawet uznając to za nieco głupie, że robi Webinar przy makaronie i wchodzi w medytację z otwartymi oczami kręcąc sos. A jednak to zrobiła. I jak to powiedziała cytując ,,Jak sobie ryknęłam nad tym spaghetti nie wiedząc nawet o czym płaczę”. Bo nie trzeba wiedzieć o czym płaczemy, o czym przeżywamy emocje w medytacjach, piosenkach czy oglądając film. Ważne aby one z nas WYPŁYNĘŁY. Dostały przestrzeń, miejsce.
To będzie nietypowa metaforma, ale spróbujmy 😉 To jest trochę tak jak w starożytnych czasach kiedy ktoś miał infekcję ,,upuszało” mu się krew i ta osoba zaczynała przez jakiś czas czuć się lepiej, bo z jej organizmu był usuwany nadmiar infekcji i robiło się miejsce na zdrową krew. Tak jest z emocjami – kiedy mamy ich za dużo niezauważonych, niezintegrowanych ona po prostu nas sabotują, odbierają ten ,,błysk” i nie dają miejsca na świeże, przyjemne emocje. I trzeba ich trochę upuścić… pozwolić im wypłynąć. Ale do tego potrzeba PRZESTRZENI, przestrzeni chociażby przy sałatce czy spaghetti, ale dając sobie przestrzeń na to, co może pomóc Ci Ciebie samą / samego spotkać. Może webinar, może film, który zawsze porusza Twoje struny, może medytacja czy po prostu usiądziesz w ciszy ze swoim notatnikiem i odpowiesz na pytanie
CO TERAZ CZUJĘ? Tak głęboko, prawdziwie, bez masek przed samą sobą…
CO CZUJĘ?
………………………………………..
To jest coś pięknego… za każdym razem chyba jeszcze piękniejszego 😉 Ostatnio tak dopadło mnie właśnie w kuchni przy jednym z utworów Sanah – kluczy do serca może być bardzo wiele i bywają zaskakujące 😉 Jest też taka piosenka ,,Jesteś moją bajką” tej samej autorki i ona potrafi otworzyć coś bardzo ważnego choć małego… nasze wewnętrzne dziecko, jeżeli podejdziemy do niej z intencją prawdziwego POCZUCIA. Dlaczego, za czym, o czym były te moje emocje? Nawet nie musiałabym wiedzieć, ważne że pewnego słonecznego dnia łzy uwolnienia wypłynęły z moich oczu. I zaraz potem mogłam się przez te łzy uśmiechnąć i stało się jakoś lżej…
Czy dajesz sobie przestrzeń na ,,upuszczenie emocji”?
Spróbuj… poeksperymentuj… daj sobie czas, przestrzeń, playlistę. Poszukaj swojego sposobu na upuszczenie emocji – rób to regularnie, a Twoje oczy będą regularnie wracać do BŁYSKU!!
0 komentarzy